MELIS seu MELES


MELIS seu MELES
MELIS seu MELES
animal memoratum Plinio l. 8. c. 38. Alia sollertia in metu melibus: sufflatae cutis distentis ictus hominum et morsus canum arcent. Nomen ei ex Graeco μέλι, mellis enim avidissimum est, unde frequentes ab eo favis insidiae. Isidor. Vide quoque supra Tusci, ac infra Taxo. Addo hîc saltem, fasciam diagonalem dextram auream Mele caelestinô colore insigni comitatam, in campo rubeo, tesseram esse Dn. de Fay Marchion. de perault, apud C. Segorug. Mercure Armorial. p. 128.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.